Paddenstoelen herfstfotografie

Het bos ligt er in de schemering verlaten bij. Met een laatste krachtsinspanning probeert de zon nog contact te maken met de enige overgebleven Paarse Schijnridder(zwam). Maar het mag niet baten. Zijn eens zo trotse kop hangt voorovergebogen, zijn eens zo sterke lichaam duidelijk geknakt. Is een felle strijd hem fataal geworden? Ik speur de bodem af en zie enkele gevaarlijke dennennaalden als pijlpunten naar hem wijzen. Ja, hier is serieus gevochten. En deze dappere ridder heeft het niet overleefd……

Welkom in de wereld van de paddenstoelen waar de schijn bedriegt! Ze lijken aandoenlijk en oogsten veel bewondering, maar pas op, ze kunnen giftig zijn. Ze hebben eigenlijk maar 1 doel en dat is hun sporen verspreiden en hun netwerk van ondergrondse schimmeldraden (het mycelium) uit te breiden. Heel belangrijk voor onze bomen, die zouden zonder paddo’s niet overleven. Kun je ze eten? Volgens Herman Finkers zijn alle paddenstoelen eetbaar, maar sommige maar een keer ;-). Ik waag me er maar niet aan, laat ze lekker staan en neem alleen een plaatje mee.

Ik fotografeer ze graag in de context van hun omgeving, maar kruip er soms ook heel dicht op. De voorkeur voor minimale scherptediepte maakt meer en meer plaats voor bewust onscherp. Graag wat kleur in de achtergrond en een mooie lichtinval. Natuurlijk licht of van een lampje (mobieltje). Ik ervaar een bos met paddenstoelen als een grote speeltuin!

Niets scherp, alleen de illusie wekkend is voor mij de uitdaging en ben dan ook heel blij als het resultaat op een groter scherm zo’n sfeerbeeld is als dit! Ik heb deze foto’s gemaakt met een Lensbaby, maar dan zonder die kenmerkende vertekening waardoor een beeld snel onrustig wordt.

De wereld van paddenstoelen is er ook een van magie, sprookjes en sagen. Niet voor niets hebben we elfenbankjes, muizenoortjes, heksenboleten, duivelseieren en satansboleten. Bij deze lampenkapjes verbeeld ik me dat er elfjes en kabouters wonen. Zo feeëriek! Dit vraagt toch om een zacht beeld gehuld in een pastel van boskleuren.

Het meest geniet ik van dit soort beelden, schilderachtig, dromerig, haast een aquarel. Waar ik me kan verliezen in de overgang van kleuren en ieder stukje een andere tint bevat. Dan waan ik mij een schilderes met camera als penseel!

Benieuwd naar de hele serie? Klik hier om naar het album te gaan.

Natuurfotografie is voor Laura een samensmelting van het ongelooflijk genieten van in de natuur zijn en haar passie voor fotografie. Landschapsfotografie is haar eerste liefde, maar ook creatieve fotografie heeft haar belangstelling. Momenteel is het fotograferen met een minimale scherptediepte favoriet en ook trekt ze er ook vaak met de lensbaby op uit. Het zijn met name de vage vormen en contouren door bijvoorbeeld beweging, meervoudige belichting of gewoon helemaal out of focus die haar erg aanspreken. Meer van Laura van der Burgt

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

14 + twenty =