The Enchanted Pond

Diep in het bos ligt een verborgen ven. Slechts een enkeling weet het te vinden, doch zal er niet graag komen. De legende gaat dat hier in lang vervlogen tijden heksen werden verdronken en zo het water vervloekt raakte. Er werd beweerd dat er soms stemmen uit het ven rezen en voorbijgangers raadselachtig verdwenen. Maar dat is echt al heel lang geleden. 

Zij vonden het allemaal maar vergezocht. Bovendien hadden  ze belangrijker zaken om zich druk over te maken. Ze waren namelijk smoorverliefd! Tot over hun oren, echter, niemand die het mocht weten. Ze ontmoetten ze elkaar in het geheim. Bij toeval hadden ze op een van hun tochten over het landgoed dit betoverend mooie ven ontdekt, waarvan de randen waren bedekt met het zachtste en mooiste mos dat ze ooit hadden gezien. Een ideale plek waar ze ongestoord van schaarse momenten samen konden genieten  en waar niemand hen zou zoeken. Hier kon het stel alleen oog en oor voor elkaar hebben. 

De grote boom aan de rand van het water was hen nog niet eens opgevallen. Zelfs niet toen hij langzaam begon te bewegen. De boom daarentegen was zo blij met hun gezelschap en fleurde helemaal op. Maakte een sprongetje van geluk als ze kwamen. Al waren zijn takken oud en kaal, zijn stam scheefgezakt als gevolg van een hernia, hij voelde zich sinds lange tijd weer levendig en gelukkig want het was maar zelden dat hij iemand zag. Zelfs de stemmen in het water hadden zich na eeuwen weer geroerd en tot hem gewend. Hij hoorde weer hoe ze hem toefluisterden, hem bevolen dat hij het stel gevangen moest nemen voor ze weer zouden verdwijnen. Het deed hem pijn, maar kon geen weerstand bieden. Heel stilletjes bewoog en boog de boom naar de plek waar het verliefde stel elkaar nog altijd diep in de ogen keek.

Voor ze het goed en wel doorhadden wat er gebeurde, werden ze beiden hoog opgetild en raakten ze verstrengeld in een wirwar van takken. Ze werden tot boven het ven getild. Plotseling hoorden ze luide betoverende klanken opstijgen vanuit het water:  Intanamius Ganzericius…..Inta na miu s gan zerishius…..Constantanamius Ganzericius…..vanaf nu zullen jullie je ganse le- ven samen zijn! En prompt veranderden kleren in veren, armen in vleugels, lippen in snavels….. en werden ze omgetoverd tot….. twee prachtige ganzen!! En zo geschiedde het dat ze voor altijd bij elkaar konden blijven en niets hun hinderde. Altijd onder toezicht van de blije boom. 

Het was bij toeval dat ik op deze plek belandde en werd verleid door het mooie zachte mos waarin ik even knielde om dit mooie ven op de foto vast te leggen. Toen ik een verliefd ganzenpaartje ontwaarde dat onafscheidelijk over het ven heen en weer gleed was mijn plaatje compleet. Ik bleef nog even stilletjes genieten toen opeens takken begonnen te ruisen en er vreemde klanken uit het water omhoog borrelden. Ik keek op m’n horloge, jeetje, was het al zo laat! Ik moest maar eens snel op huis aan gaan……


Natuurfotografie is voor Laura een samensmelting van het ongelooflijk genieten van in de natuur zijn en haar passie voor fotografie. Landschapsfotografie is haar eerste liefde, maar ook creatieve fotografie heeft haar belangstelling. Momenteel is het fotograferen met een minimale scherptediepte favoriet en ook trekt ze er ook vaak met de lensbaby op uit. Het zijn met name de vage vormen en contouren door bijvoorbeeld beweging, meervoudige belichting of gewoon helemaal out of focus die haar erg aanspreken. Meer van Laura van der Burgt

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

5 + 7 =